اینجا اسلامآباد غرب است، اما امروز وسعت این سالن به اندازه تمام دشت کربلا گسترده شده و هوای شهر، بوی اسپند و اشک و عطش میدهد. نگاه کن… سالن پر از فرشتگان کوچکی است که با لباسهای سبز و سفید و سربندهای سرخ «یا علی اصغر» و «یا صاحبالزمان»، در آغوش مادرانشان آرام خوابیدهاند.
امروز، دیار زاگرس میزبان بیقرارترین مادران تاریخ است؛ مادرانی که نوزادان ششماههی خود را روی دست گرفتهاند تا با جگر سوختهی «رباب» همدردی کنند. گهوارهای نمادین با پوششی سبز و پرچمی که روی آن نوشته «یا حسین مظلوم»، در میان جمعیت است و دل هر بینندهای را به آتش میکشد. چقدر این کودکان معصوماند و چقدر خوابشان شیرین است… اما همین خواب آرام، خنجری میشود بر قلب تاریخ، وقتی به یاد میآوریم در نینوای سال ۶۱ هجری، خواب کدام ششماهه با تیر سهشعبهی حرمله آشفته شد.
مسعود باقری
مهشید صید محمدی
بازدیدها: 0
