وقتی مسئولین، «شانه به شانه» با مردمِ حسین شدند
شوقِ این ایام، از شبهایِ پیش از تاسوعا آغاز شد؛ جایی که جمعی از اعضای شورای تأمین شهرستان، با عبور از تمامیِ حصارهای تشریفاتی، در هیئتهایِ زنجیرزنی حاضر شدند. آنها «شانه به شانه» با مردم، بر سینه زدند و در هر نَفَسِ «یا حسین»، گویی دلهایِ هزاران عاشق را با خود روانهیِ کربلا کردند. دیدنِ مسئولی که در شبهایِ ماتم، با چشمانی اشکبار، در کنارِ مردم بر سینه میکوبد، قلبها را لرزاند؛ این تصویر، تابلویی از پیوندِ ناگسستنیِ خادم و مخدوم بود که خستگی را از تنِ عزاداران به در کرد.
شهرداری؛ پاسبانِ این حماسهیِ پاک
در این میان، نقشِ مهندس امیر سعید جلیلیان، شهردارِ جهادیِ اسلامآباد غرب و تیمِ تحتِ مدیریتِ او، رنگ و بویی دیگر داشت. شهرداری تنها به وظایفِ اداریِ خود بسنده نکرد؛ مهندس جلیلیان همراه با جمعی از اعضای شورای تأمین، در بازدیدهایِ میدانیِ شبانه، نظارهگرِ محیط و معابر بودند تا کوچکترین ناخالصی، خلوتِ عزاداران را برهم نزند. شستوشویِ معابر، آذینبندیِ عاشقانه و تأمینِ زیرساختهایِ حضورِ مردم، برای آنها تنها یک عملیاتِ عمرانی نبود؛ آنها خاکِ پایِ عزاداران را توتیایِ چشم کردند تا شهر در روزِ بزرگِ تاسوعا، چون آینهای پاک، در مقابلِ نگاهِ سیدالشهدا (ع) بدرخشد.
در همتنیدگیِ ارادت و مدیریت
این شکوهِ خدمت، بر پایه امنیت و نظم استوار بود. حضورِ مقتدرانه و در عین حال متواضعانهیِ سرهنگ حقجویان (فرمانده نیروی انتظامی) و سرهنگ بهزاد یوسفوند (فرمانده ناحیه مقاومت بسیج)، ستونهایِ امنیت و معنویتِ این مراسم را مستحکم کرد تا این خیمهگاهِ بزرگ، در آرامش و امنیتِ کامل، به عشقبازی بپردازد. در کنارِ این اقتدار، مدیریتِ منسجمِ هیئتها و شورِ عزاداری با دستانِ هنرمندِ میلاد احمدیان، رئیس هماهنگی شورای تبلیغات اسلامی، به ثمر نشست. او با درایت و تلاشِ بیوقفه، قطعاتِ این پازلِ ارادت را کنارِ هم چید تا صدها هیئتِ عزاداری، یکصدا و منظم، نوایِ «یا ابوالفضل (ع)» سر دهند.
سخن آخر؛
تاسوعایِ اسلامآباد غرب، مشقِ وحدت بود. وقتی اشکهایِ مسئولین و مردم در هم آمیخت، و وقتی شهر با همتِ والایِ شهرداری و مدیریتِ دقیقِ شورای تبلیغات مهیایِ حضورِ عزاداران شد، بار دیگر ثابت شد که این شهر، نه با بودجه و بخشنامه، که با «عشق به ابوالفضل (ع)» اداره میشود. امروز اسلامآباد غرب، نه یک شهرِ اداری، که یک «حسینیهیِ بزرگ» بود؛ حسینیهای که در آن خدمت به مردم، بالاترین مدالِ افتخار است و خادمش، در این مسیر، جز لبخندِ رضایتِ علمدارِ کربلا، پاداشی نمیجوید.
بازدیدها: 0



